به اشتراک بگذارید:
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه 17 سوره مبارکه هود - آیه 29 سوره مبارکه فتح - آیه 4 سوره مبارکه رعد - آیه 23 سوره مبارکه احزاب)
أفَمَنْ کانَ عَلى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ...
آیا آن کس که از جانب پروردگار خویش دلیلى روشن دارد و زبانش بدان گویا است.
روایت کافى از حضرت امام کاظم (علیه السّلام) و حضرت امام رضا (علیه السلّام): مراد از شاهد امیر المؤمنین (علیه السّلام) است.
تفسیر اثنا عشری، ج6، ص 40
اصول کافى، ج 1، کتاب الحجّة ص 190، حدیث 3
مراد از بینه پیغمبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و مقصود از شاهد وجود مقدس امیر المؤمنین (علیه السّلام) است.
تفسیر جامع، ج3، ص 260
على بن ابراهیم و ابن مغازلى شافعى از عباد بن عبد اللّه روایت کرده گفت امیر المؤمنین (علیه السّلام) می فرمودند: نیست آیه اى در قرآن مگر آنکه می دانم در باره که نازل شده و از قریش مردمى نبوده است مگر آنکه خداوند در بارهاش آیهاى در مدح یا در ذم آنان در قرآن نازل فرمود. شخصى برخاست پرسید اى امیر المؤمنین آیهاى که در باره شما نازل شده کدام است؟ فرمود اگر در انظار مردم سؤال نمی کردى پاسخ تو را نمی گفتم اینک می گویم آیا سوره هود را قرائت نموده اى؟ عرض کرد بلى. فرمود آیه «أَ فَمَنْ کانَ عَلى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ» را توجه کردهاى به خدا قسم شاهد من می باشم و این حدیث را به عینه صاحب کتاب رموز الکنوز و جبرى که هر دو از علماء عامه هستند نیز روایت کردند.
تفسیر جامع، ج3، ص 261-260
40. آیه 29 سوره مبارکه فتح
محَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ تَراهُمْ رُکَّعاً سُجَّداً یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سیماهُمْ فی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِکَ مَثَلُهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِی الْإِنْجیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِیَغیظَ بِهِمُ الْکُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظیماً.
محمد پیامبر خدا و کسانى که با او هستند بر کافران سختگیرند و با یکدیگر مهربان. آنان را بینى که رکوع مىکنند، به سجده مىآیند و جویاى فضل و خشنودى خدا هستند. نشانشان اثر سجدهاى است که بر چهره آنهاست. این وصفشان در تورات و در انجیل است ، که چون کِشته اى هستند که جوانه بزند و آن جوانه محکم شود و بر پاهاى خود بایستد و کشاورزان را به شگفتى وا دارد، تا آنجا که کافران را به خشم آورد. خدا از میان آنها کسانى را که ایمان آوردهاند و کارهاى شایسته کردهاند به آمرزش و پاداشى بزرگ وعده داده است.
محمد بن عباس ذیل این آیه از ابن عباس روایت کرده گفت: اصل «زرع» عبد المطلب و «شطأه» محمد (ص) و «یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ» وجود مقدس امیر المؤمنین (ع) است چه کفار در تماشاى حضرتش حیرانند و این آیه را پروردگار مثل آورد براى پیغمبر و اصحابش چنانچه زرع از اول سبز می شود و از میان دانه بیرون می آید سپس پیرامون آن ساقه و برگها برآید آنگاه خوشهها از اطراف آن درآیند و آن را قوى و استوار کنند همچنین اهل بیت و اصحاب پیغمبر پیرامون او جان و مال فدا کرده و مانند شاخها و برگها حضرتش را قوى و استوار نمودهاند و هر که بنگرد به شگفت آید فرزندى بدون پدر و مادر در تحت سرپرستى ابو طالب خداى تعالى کار او را از حیث تربیت و تقویت به جائى رساند که همه عالم و جهانیان در تعجب فرو مانند و کفار از او به خشم آیند.
تفسیر جامع، ج6، ص 389
41. آیه 4 سوره رعد
یسْقَى بِمَاءٍ وَاحِدٍ
به یک آب، سیراب مىشوند.
در تفسیر برهان و رازى جابر بن عبد اله انصارى روایت نموده که شنیدم از رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) به امیر المؤمنین على (علیه السّلام) فرمودند: النّاس من شجر شتّى و انا و انت من شجرة واحدة. بعد قرائت نمود «و فى الارض قطع متجاورات و جنّات من اعناب و زرع و نخیل صنوان ...»
و بر روى زمین قطعههایى است در کنار یکدیگر و باغهاى انگور و کشتزارها و نخلهایى که دو تنه از یک ریشه رسته است یا یک تنه از یک ریشه و همه به یک آب سیراب مىشوند و در ثمره، بعضى را بر بعض دیگر برترى نهادهایم. هرآینه در اینها براى خردمندان عبرتها است.
تفسیر برهان ج 2، ص 278
تفسیر ابو الفتوح ج 6، ص 460
تفسیر اثنا عشری، ج6، ص: 333
42. آیه 23 سوره احزاب
منَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُواْ مَا عَاهَدُواْ اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضىَ نحبَهُ وَ مِنهم مَّن یَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُواْ تَبْدِیلًا.
از مؤمنان مردانى هستند که به پیمانى که با خدا بسته بودند وفا کردند. بعضى بر سر پیمان خویش جان باختند و بعضى چشم به راهند و هیچ پیمان خود دگرگون نکردهاند.
جمهور مفسران و محدثان برآنند که این آیه در شأن حضرت امیر المؤمنین (علیه السّلام) و حمزه و جعفر بن ابى طالب نازل شده و احادیث در آن وارده شده:
ابن بابویه (رحمه اللّه) در خصال از حضرت امام باقر (علیه السّلام) که حضرت امیر المؤمنین (علیه السّلام) در حدیثى با یهودى فرمود: به تحقیق عهد کردیم با خدا و رسول، من و عموى من حمزه و برادرم جعفر و پسر عموى من عبیده، بر امرى و وفا نمودیم به آن براى خدا، پس پیش گرفتند بر من اصحاب من که آن سه نفر باشند و در عقب افتادم از ایشان به مصلحت خدا، و در حق من نازل فرمود این آیه را.
تفسیر اثنا عشری، ج10، ص 429
الخصال، ج 2، ص 376
به اشتراک بگذارید:
دیدگاه شما
اولین نفری باشید که برای این مطلب دیدگاه ثبت می کنید.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط شریعه منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
با ما همراه باشید
حوادث کوفه قبل عاشورا 3
نامه حضرت مسلم بن عقیل به حضرت امام حسین (علیه السّلام) بیست و هفت شب پیش از آنکه شهید شود - چگونگی اطلاع یافتن ابن زیاد از پناهگاه مسلم - آن مرد وارد مسجد بزرگ کوفه شد و نمیدانست کار را چگونه شروع کند. در همان حال متوجه مردى شد که در یکى از گوشه هاى مسجد پیوسته نماز میگزارد و با خود گفت:« شیعیان بسیار نماز میگزارند و خیال میکنم این از آنان است.»
حوادث کوفه قبل عاشورا 2
خطبه ابن زیاد در مسجد کوفه - بر بزرگان شهر و سرشناسان سخت گرفت و گفت: نام سرشناسان و هواخواهان یزید و هرکه از مردم خوارج در میان شما هستند و آن دسته از نفاق پیشگانى که کارشان ایجاد دودستگى و پراکندگى در میان مردم است، براى من بنویسید. پس هرکه ایشان را نزد ما آورد در امان است.
اینفوگرافیکی: مروری بر واقعه مباهله
مباهله، دلیل روشن برای حقانیّت و سند افتخار شیعه - نزول آیه تطهیر در روز مباهله بود
حوادث کوفه قبل عاشورا 4
قیام مسلم و محاصرۀ کاخ ابن زیاد - نقشۀ ابن زیاد براى شکستن محاصره و خیانت اشراف
