به اشتراک بگذارید:
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه اکمال دین - آیه 3 سوره مبارکه مائده - آیه اول و دوم سوره مبارکه نجم - سوره العادیات - آیه 18 سوره مبارکه سجده)
35. آیه اکمال دین: آیه سوم سوره مبارکه مائده
… الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی...
...امروز دین شما را به کمال رساندم و نعمت خود را بر شما تمام کردم ...
پیشوایان حدیث و تفسیر و تاریخ از ابو سعید خدرى حدیث آوردهاند که پیامبر در روز غدیر خم مردم را به سوى على دعوت کرد و فرمان داد تا پشتههاى خار بر هم نهادند و على را فرا خواند و دست او را بلند کرد تا جایى که مردم سپیدى زیر بغل پیامبر و على را دیدند. هنوز خلق پراکنده نشده بودند که این آیه فرود آمد. رسول خدا فرمود: «اللّه اکبر بر کامل شدن دین و تمامیت نعمت و رضایت خدا به پیامبرى من و ولایت على بن ابیطالب پس از من. سپس گفت: هر که من مولاى اویم على مولاى اوست. خدایا ولى کسى باش که على را به ولایت برمىگزیند و دشمن آنکه على را دشمن مىدارد. یارى کن آن را که یاریش کند و سرافکنده ساز کسى که او را سرافکنده سازد.»
الدر المنثور، جلد دوم، صفحه 259
تفسیر ابن کثیر، جلد دوم، صفحه 14
البدایه و النهایه، جلد هفتم، صفحه 349
مناقب خوارزمی، جلد هشتاد، صفحه 290
36. آیه اول و دوم سوره مبارکه نجم
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى
سوگند به آن ستاره چون پنهان شد. که یار شما نه گمراه شده و نه به راه کج رفته است.
از ابن عباس شده است که گفت: «با جمعى از بنى هاشم نزد پیامبر نشسته بودم که ستارهاى (شهابسنگ) فرود آمد. پیامبر فرمود: این ستاره به سراى هر که فرو افتد، او وصى من، پس از من است. گروهى برخاستند و شهاب را با نگاه خود دنبال کردند تا به خانه على بن ابى طالب فرود آمد. قوم گفتند: اى رسول خدا، تو در مهر على گمراه گشتهاى. پس خداوند نازل کرد: وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى.
کفایت الطالب، صفحه 261
شواهد التنزیل، جلد دوم، صفحه 201
میزان الاعتدال، جلد دوم، صفحه 45
مناقب ابن مغازلی، صفحه 267
37. سوره العادیات
خداوند در سوره و العادیات به اسبانى که در جهاد در راه او بکار رفتند، سوگند خورده است. در غزوه سلسله گروهى از اعراب در دره رمله گرد آمدند تا بر پیامبر در مدینه شبیخون زنند.
پیامبر به یاران خود فرمود: «چه کسانى براى نبرد با اینان حاضرند؟ گروهى از اصحاب صفه گفتند: ما را به هر سوى که خواهى روانه ساز. پیامبر میان آنها قرعه افکند و هشتاد تن از آنها و اصحاب دیگر برگزیده شدند. حضرت تا سه بار برای سپاه مسلمین سه فرمانده تعیین کرد که هر بار از بنی سلیم شکست خوردند و فرمانده سپاه گریخت. سپس رسول خدا امیر المؤمنین (علیه السّلام) را طلب کرد و تا مسجد احزاب او را مشایعت کرد و با گروهى بر سر ایشانش فرستاد. امام شبانگاه راه می پیمود و روز کمین مىکرد تا به مدخل و دهانه دره رسیدند. سپیده دم ناگاه بر آن قوم تاخت و ایشان را فرو گرفت و خداوند نازل کرد «سوگند به اسبان نفس زننده» پیامبر از على (علیه السّلام) استقبال کرد امام فرود آمد و پیامبر به او گفت اگر نگران نبودم که گروههایى از امت من درباره تو چیزى بگویند که مسیحیان درباره مسیح گفتند، در ستایشت کلامى بر زبان مىراندم که بر هر قومى مىگذشتى خاک پایت را برمىگرفتند. بر زین نشین، خدا و پیامبرش از تو خرسندند.»
تفسیر ابوالفتوح رازی، جلد 12، صفحه 150
مجمع البیان، جلد 10، صفحه 528
بحارالانوار جلد 21، صفحه 66
38. آیه 18 سوره مبارکه سجده
أفَمَن کاَنَ مُؤْمِنًا کَمَن کاَنَ فَاسِقًا لَّا یَسْتَوُنَ.
آیا کسى که باایمان باشد همچون کسى است که فاسق است؟ نه، هرگز این دو برابر نیستند.
طبرسى از ابن عباس روایت کرده آیه فوق در حق امیر المؤمنین (علیه السّلام) و ولید بن عقبه برادر مادرى عثمان نازلشده مقصود از مؤمن آن حضرت و مراد به فاسق ولید است سبب نزول آن:
چون ولید به امیر المؤمنین (علیه السّلام) جسارت نموده گفت تو کودکى من از تو فصیحتر و از سنان تیزترم و در میان لشکر پایدارى می نمایم آن حضرت به او فرمود :ساکت و خاموش باش تو مرد فاسقى هستى.
طولى نکشید جبرئیل آیه مزبور را نازل نمود و در باره هر مؤمن و فاسقى این آیه جاری است. در زمان عثمان ولید از جانب او حاکم کوفه شد. شبى از شبها شراب نوشید.
صبح در حالت مستى به مسجد رفت و بر مردم امام شد نماز صبح را چهار رکعت به جا آورد. در بین نماز برگشت و به مردم گفت میل دارید بر چهار رکعت بیفزایم امروز من با کیف و نشاطم مردم دانستند او مست است و عقلش زایل شده نامه به عثمان نوشتند داستان او را تذکر دادند عثمان او را احضار کرد جمعى از مردمان صالح همراه او به مدینه رفتند گواهى دادند که ولید شراب نوشیده و در حالت مستى به مسجد آمده نماز صبح را به آن کیفیت به جا آورده است.
امیر المؤمنین (علیه السّلام) در آن مجلس تشریف داشت عثمان در باره ولید با آن حضرت مشورت نمود. امیر المؤمنین(علیه السّلام) دستور داد بر ولید حد جارى کردند و هشتاد تازیانه به او زدند.
تفسیر جامع، ج5، ص 31
بسیاری از درباره مؤمن بودن حضرت على (علیه السّلام) و فاسق بودن ولید اشاره کرده اند.
تفسیر طبری، جلد 21، صفحه 68
تفسیر ابن کثیر، جلد 3، صفحه 462
اسباب النزول، صفحه 263
ذخایر العقول، صفحه 88
شواهد التنزیل، جلد 1، صفحه 444
به اشتراک بگذارید:
دیدگاه شما
اولین نفری باشید که برای این مطلب دیدگاه ثبت می کنید.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط شریعه منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
با ما همراه باشید
سالروز ولادت امام کاظم «علیه السلام» در ماه صفر یا ماه ذی الحجه؟
در تاریخ ولادت امام کاظم «علیه السلام» روایاتی وارد شده است که امام کاظم «علیه السلام» در ابواء به دنیا آمده، و این دلالت دارد بر اینکه امام کاظم در ماه ذی الحجه دیده به جهان گشود نه در ماه صفری که درسال 128هـ نقل شده است.
گفتاری از علامه مصباح یزدی در باب «ولیّ مومنان پس از پیامبر»
در روز غدیر وقتی پیامبر به همه حجاجی که از مکه آمده بودند دستور داد تا کنار آن غدیر؛ جمع شوند، خطبه ای خواندند.
فضائل امیرالمومنین 12
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه 17 سوره مبارکه هود - آیه 29 سوره مبارکه فتح - آیه 4 سوره مبارکه رعد - آیه 23 سوره مبارکه احزاب)
حوادث کوفه قبل عاشورا 1
ورود مسلم بن عقیل به کوفه در پنجم شوال در سال 60 هجری - ورود ابن زیاد به کوفه - عبید اللّه درحالى که چهره خود را پوشانده بود، وارد کوفه شد. مردم که در کوفه چشم به راه آمدن امام حسین علیه السّلام بودند، چون عبید اللّه را مى دیدند، پیش پایش برمى خاستند و دعا مى کردند و مى گفتند: «درود بر پسر رسول خدا! خوش آمدى.» ابن زیاد از دیدن شادى و مژده دادن مردم به آمدن امام حسین (علیه السّلام) ناراحت شد
