به اشتراک بگذارید:
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه نازل شده درباره لیله المبیت - آیه 37 سوره مبارکه بقره - آیه 124 سوره مبارکه بقره - آیه ود - آیه 96 سوره مریم)
5. آیه نازل شده درباره لیله المبیت: 207 سوره مبارکه بقره
و مِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَءُوفُ بِالْعِبَاد.
و از میان مردم کسى است که جان خود را براى طلب خشنودى خدا مىفروشد، و خدا نسبت به [این] بندگان مهربان است.
احادیث متواتر از عامه و خاصه نقل شده است که این آیه نازل شده است در شان حضرت امیر المؤمنین(علیه السّلام) درزمانی که در رختخواب پیغمبر خوابید تا پیامبر به مدینه هجرت کند.
6. آیه 37 سوره مبارکه بقره
به شأن والای حضرت امیرالمومنین و اهل بیت (علیهم السلام) اشاره دارد.
فتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ کلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیم
سپس آدم از پروردگارش کلماتى دریافت داشت (و با آنها توبه کرد.) و خداوند توبه او را پذیرفت چرا که خداوند توبهپذیر و مهربان است.
علامه مجلسى در کتاب بحار از در الثمین نقل نموده که آدم (علیه السّلام) در ساق عرش اسماء پیغمبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) و ائمه (علیهم السلام) را دید، پس جبرئیل او را تلقین نمود، گفت بگو: یا حمید بحقّ محمّد یا عالى بحقّ على یا فاطر بحقّ فاطمة یا محسن بحقّ الحسن و الحسین و منک الاحسان.
فَتابَ عَلَیْهِ: پس بازگشت فرمود حق تعالى بر آدم (علیه السّلام) به رحمت کامل و فضل شامل خود. إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ: به درستى که خداى تعالى بسیار توبه پذیر و عفو کننده از عقوبت به مغفرت و بر بندگان بسیار بخشاینده و مهربان است.
تفسیر اثنا عشری، جلد اول، صفحه 123
7. آیه 124 سوره مبارکه بقره
و إِذِ ابْتَلىَ إِبْرَاهِمَ رَبُّهُ بِکلَمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنىِ جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن ذُرِّیَّتىِ قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِى الظَّالِمِینَ.
و پروردگار ابراهیم او را به کارى چند بیازمود و ابراهیم آن کارها را به تمامى به انجام رسانید. خدا گفت: من تو را پیشواى مردم گردانیدم. گفت: فرزندانم را هم؟ گفت: پیمان من ستمکاران را در بر نگیرد.
به اتفاق آرای پیشوایان حدیث و تفسیر و تاریخ از ابن عباس روایت کردهاند که گفت: «پیامبر خدا فرمود: دعوت به من و على پایان یافت. ما هرگز بر بتان سجده نکردیم و پروردگار مرا به پیامبرى و على را به ولایت برگزید.
تفسیر اللوامع، جلد اول، 629
نهج الحق و کشف الصدق،ترجمه کهنسال، صفحه 197
مناقب علی بن ابیطالب(ع)، ابن مغازلی، صفحه 276
مناقب مرتضوی، کشفی ترمذی، 41
8. آیه ود: آیه 96 سوره مبارکه مریم
إنَّ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّلِحَاتِ سَیَجْعَلُ لهَمُ الرَّحْمَانُ وُدًّا
خداى رحمان کسانى را که ایمان آوردهاند و کارهاى شایسته کردهاند، محبوب همه گرداند.
شیعه و اهل سنّت نقل کردهاند که این آیه درباره حضرت امیر المؤمنین (علیه السّلام) نازل گردید.
در تفسیر برهان حدود ده روایت در این زمینه نقل شده است از جمله از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده است: «قال: نزلت فى على علیه السّلام فما من مؤمن الا و فی قلبه حب لعلّى (علیه السّلام)».
زمخشرى در کشاف نقل کرده: رسول خدا به على بن أبى طالب فرمود: یا على بگو «اللهم اجعل لى عندک عهدا و اجعل لى فی صدور المؤمنین مودة» پس خدا این آیه را نازل فرمود. این حدیث در المیزان از «الدر المنثور» نقل شده است. طبرسى فرموده: درباره آیه اقوالى هست یکى اینکه این آیه مخصوص به على (علیه السّلام) هست هیچ مؤمنى نیست مگر آنکه در قلبش محبت مولا (علیه السّلام) وجود دارد.
تفسیر أحسن الحدیث، جلد ششم، صفحه36
به اشتراک بگذارید:
دیدگاه شما
اولین نفری باشید که برای این مطلب دیدگاه ثبت می کنید.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط شریعه منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
با ما همراه باشید
فضائل امیرالمومنین 2
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه 54 سوره مبارکه آل عمران - آیه 61 سوره مبارکه آل عمران)
فضائل امیرالمومنین 1
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه ولایت - آیه تبلیغ - آیه تطهیر - آیه مودت)
فضائل امیرالمومنین 4
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه هادی - آیه سوال - آیه لحن القول - آیه مباهله)
فضائل امیرالمومنین 5
استدلالهای قرآنی در امامت و خلافت بلافصل حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب (علیه السّلام) (آیه 10 سوره مبارکه واقعه - آیه 19 و 20 سوره مبارکه توبه - آیه صدق - آیه نجوا)
